Kasım ortası Muş’ta takvim yapraklarının değil, adeta doğanın bir fetva verdiği zamandır. Şehir merkezinde sabaha karşı camları kaplayan o ince kırağı, Murat Nehri’nin üstünden süzülüp gelen keskin bir Balkan ayazıyla birleşir. Ovaya bakarsınız, bir yanda Güneydoğu’nun o vakur dağları hafiften beyaz ambalaja bürünür, diğer yanda kömür kokusunun ve tütmeyen ocakların sessizliği siner sokaklara. İnsanlar paltolarına sarılır, kışın o uzun ve ağır mesaisi başlar.
İşte tam da bu mevsimde, bu coğrafyada futbol oynamak, hatta sadece futbolun peşinden koşturmak başka bir irade ister. Şehrin kalbi, o soğuk havalara inat, Şehir Stadyumu’nun çimlerinde ya da amatör sahaların o sert zeminlerinde atan Muşspor’la ısınır.
Muşspor’un hikâyesi, sadece yeşil sahalardaki üç puandan ibaret değildir. Bu, ovaya inen sert rüzgârlara, zor deplasmanlara ve kısıtlı imkânlara meydan okuyan bir memleket direnişidir. Kasım ayının o bıçak gibi kesen soğuğunda tribünü dolduran taraftar, takımı sadece desteklemez, adeta o ayaza karşı bir omuzdaşlık duvarı örer. Maç başlar, nefesler havada beyaz bulutlar oluşturur, her pas bir ısınma hamlesidir.
Çünkü Muş’ta futbol, lüks bir eğlence değil, uzun kış gecelerinin öncesinde halkın ortak neşesi, ortak kederi ve en güçlü sesidir.
Bugün Muşspor’u konuşmak, sadece bir spor kulübünden bahsetmek değildir; bu şehrin gençlerinin potansiyelini, gurbetteki Muşluların kalbinin burada attığı o bağı hatırlamaktır. Doğunun zorlu şartlarında ayağa kalkmaya çalışan bu kulüp, sahaya her çıktığında aslında bu toprağın direncini ve inancını temsil eder. Kasım’ın ayazı yüzleri üşütür belki ama Muşspor’un arması için dökülen her damla ter, bu şehrin üzerindeki ölü toprağını atacak kadar sıcaktır.
Kış kapıda, rüzgâr sert esiyor, ama Muş Ovası’nda futbolun ateşi, o soğuğa boyun eğmeyecek kadar derinden yanıyor.
Kasım’ın ayazı yüzümüze çarparken, Muş Ovası’nda futbolun sadece sahada değil, perde arkasında da büyük bir değişimle harmanlandığını görmemek imkânsız. Bir şehrin kaderini değiştiren en önemli unsurlardan biri, o şehrin çocuklarına ve sporcusuna sunulan imkânlardır. Bugün Muşspor konuşulurken, kulübün modern bir altyapıya kavuşması, tribünlerin ve sahanın yenilenmesi için canla başla çalışanları unutmak, bu şehre ve bu emeğe haksızlık olur.
Bu vesileyle, yenilenen stadyum çalışmalarına her aşamada öncülük eden, şehrin sporuna omuz veren Sayın Vekilimize, her detayıyla yakından ilgilenen Sayın Valimize ve sahadan masaya kadar bu projeyi omuzlayan Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nün fedakâr çalışanlarına bir Muşspor sevdalısı olarak teşekkür etmek boynumuzun borcudur. Onların koyduğu bu tuğlalar, yarının şampiyonluk hikâyelerinin atıldığı en sağlam temellerdir.
Muşspor’umuzun güçlü Gebzespor’u kendi evinde konuk edeceği 14 Kasım Cumartesi günü saat 13.00’te, Muş Stadyumu’nu sadece bir maç alanı değil, adeta bir futbol festivaline ve şölenine çevirmeliyiz. O gün bütün Türkiye’nin gözü kulağı bizim tribünlerimizde ve sahada ortaya koyacağımız kalitede olmalı.
Bu büyük bayram ortamını yaratmak ve o soğuk Kasım ayazını muhteşem bir coşkuya dönüştürmek için atabileceğimiz somut adımlar:
· Şehrin caddeleri, esnaf dükkânları ve kahvehaneler Muşspor atkılarıyla, bayraklarıyla donatılmalı. Sabah saatlerinden itibaren şehir merkezinde çalacak marşlar ve taraftar sloganları, maç saatindeki heyecanı doruğa tırmandırmalıdır.
· Yenilenen modern stadyumumuzun tribünlerini tamamen doldurmalıyız. Her taraftar stadyuma gelirken renklerimize (sarı-beyaz) uygun giyinmeli. Maçın başlama düdüğünden son anına kadar susmayan, rakibe baskı kuran ama fair-play ruhunu asla elden bırakmayan coşkulu bir tezahürat düzeni kurulmalı.
· Bu bir bayramsa, herkesin bu sofrada olması gerekir. Kadınların, çocukların ve gençlerin stadyumda yerini alması için çağrılar yapılmalı, minik Muşspor’lulara bayraklar dağıtılarak geleceğin taraftar kültürü bugünden nakşedilmelidir.
· Güçlü rakibimiz Gebzespor’u ve deplasman tribününü en güzel şekilde ağırlayarak, Muş insanının misafirperverliğini göstermeliyiz. Futbol kalitemizi, saha içi mücadelemizi ve taraftarımızın büyüklüğünü tüm ülkeye örnek olacak bir centilmenlikle taçlandırmalıyız.
Girişte ayazından bahsettiğimiz, yenilenen modern tesisleriyle gurur duyduğumuz ve 14 Kasım Cumartesi günü saat 13.00’te adeta bir bayram yerine çevireceğimiz o büyük günde, söz artık sahada ve yeşil sahanın mimarlarında.
O gün o tribünleri hıncahınç dolduracak binlerce yürek, elinde bayraklarla "en büyük Muşspor" diye haykırırken, teknik ekibimize ve futbolcularımıza düşen görev çok net: Bu coşkuyu sahada skora, kalibreye ve son düdüğe kadar süren bir inanca dönüştürmek. Güçlü Gebzespor karşısında taktik disiplinden kopmadan, son damla terine kadar savaşan bir karakter ortaya koymak...
Futbolcularımız o sahaya adım attıklarında sadece üç puan için değil, bu kışın soğuğunda umudunu taktik tahtasına ve bu armaya bağlamış binlerce Muşlunun gururu için koşacaklar. Teknik heyetimizin akılcı hamleleri, futbolcularımızın yüreğini ortaya koyan mücadelesiyle birleştiğinde, 14 Kasım sadece bir galibiyet değil, Muşspor tarihinin şaha kalktığı unutulmaz bir dönüm noktası olacaktır.
Şimdi omuz omuza verme zamanı. Kasım ayazını ısıtacak ateş, 14 Kasım Cumartesi günü saat 13.00’te Muş Stadyumu’nda yanacak!
Muşspor’a başarılar diliyorum...
