HABER49- Muş’un Korkut ilçesine bağlı Altınova beldesinde yaşayan Berivanlar, her sabah ve akşam yaklaşık 20 kilometrelik zorlu bir yolculuk yaparak koyunlarını sağıyor. Yoğurt ve peynir üretimi için verilen emek, bölgede hayvancılığın görünmeyen yüzünü ortaya koyuyor.
Hayvancılığın temel geçim kaynağı olduğu bölgede, yaz aylarında sürüler belde dışındaki meralarda çobanlar tarafından otlatılıyor. Sabah erken saatlerde ve akşamüstü çobanlar tarafından belirlenen noktalara getirilen koyunlar, beldeden gelen Berivanlar tarafından tek tek sağılıyor. Sağılan sütler, evlerde geleneksel yöntemlerle işlenerek yoğurt ve peynire dönüştürülüyor. Elde edilen ürünler de satılarak aile bütçesine önemli katkı sağlıyor.
KIRSAL YAŞAMIN EN AĞIR YÜKLERİNİ TAŞIYORLAR
Zorlu sağım mesaisine rağmen Berivanlar, evlerindeki sorumluluklarını da ihmal etmiyor. Gün içinde tandır ekmeği yapmak, yemek hazırlamak, temizlik ve çocukların bakımı gibi birçok işi de aynı özveriyle sürdürürken, kırsal yaşamın en ağır yükünü omuzlarında taşıyor.
Berivan İpek Taş, yaptığı açıklamada, koyun ve keçileri sağmak için hava sıcaklığının 40 dereceyi bulduğu günlerde gidiş-dönüş toplam 20 kilometre yol kat ettiklerini söyledi.
“İŞİMİZ GERÇEKTEN ÇOK ZOR AMA SEVİYORUZ”
Zorlu bir yolculuğun ardından hayvanların bulunduğu alana ulaştıklarını belirten Taş, şöyle konuştu:
"Hayvancılıkla uğraşıyoruz. Her gün sabah ve akşam olmak üzere iki kez gidip geliyoruz. Her seferinde yaklaşık 10 kilometre yol yapıyoruz; günde toplam 20 kilometreyi buluyor. Hem burada hem de evde çalışıyoruz. Yazın 35-40 dereceyi bulan sıcaklıkta koyun ve keçilerimizle ilgileniyor, sağımını yapıyor, peynir üretip satıyoruz. İşimiz gerçekten çok zor ama seviyoruz. Yapacak başka bir iş olsa belki onu da yapardık, fakat burada geçim kaynağımız hayvancılık. Bu yüzden bütün zorluklara rağmen çalışmaya devam ediyoruz."
“ÇALIŞMAK KÖY HAYATININ OLMAZSA OLMAZI”
Berivanlardan Sabahat Yaprak ise, "Köy hayatında yoğun bir tempoyla çalışıyoruz. Çok zorlanıyoruz. Koyunları bu sıcak havada sağıyoruz. Geçimimiz hayvancılık. Koyun, olmazsa bizim yaşamımız da olmaz. Çalışmak köy hayatının olmazsa olmazıdır" dedi.
Temmuz sıcağında ortak kiraladıkları traktörlerle günde iki kez süt sağmak için koyunların bulunduğu alana geldiklerini anlatan Yaprak, "Köy hayatı böyle. Bizim yaşamımızı zaten görüyorsunuz. Burada bu işi yapanlar var; kimisi 20 yıldır, kimisi 30 yıldır hayvancılıkla uğraşıyor. Ben de yaklaşık 9 yıldır bu işi yapıyorum. Mecburuz, çünkü başka gelirimiz yok. İş yok, imkân yok. Çalışmazsak geçinemeyiz. Evde de yük bitmiyor. Ekmek yapmak, çocuklarla ilgilenmek, ev işleri ve diğer tüm sorumluluklar çoğunlukla kadınların omuzlarında. Zor şartlarda çalışıyoruz ama emeğimizle ayakta kalmaya çalışıyoruz. Yapacak başka bir şeyimiz yok; hayatımız ve geçimimiz bu iş" diye konuştu.
Her gün tekrarlanan bu yorucu mesai, kırsalda üretimin ve hayvancılığın arkasındaki görünmeyen emeği gözler önüne sererken, aile ekonomisinin ayakta kalmasında kadınların üstlendiği hayati rolü de bir kez daha ortaya koyuyor.
